محمود احمدینژاد اعلام کرده که وزیر بهداشت دولت نهم جناب آقای لنکرانی همچون «هلو» است!
ما بسیار تلاش کردیم که به کنه ماجرا پی ببریم از این رو بسیار مهم بود که بفهمیم که منظور ایشان هلو انجیری بوده یا هلوی هسته جدای زعفرونی دشت مغان! فکر نکنید داریم خوشمزگی میکنیم و این موضوع اهمیت ندارد. اتفاقن خیلی خیلی اهمیت دارد. ما فکر میکنیم منظور احمدی نژاد هلو انجیری بوده و در زیر این ادعای خویش را اثبات خواهیم کرد. و همینطور مواردی را بررسی میکنیم که چرا از میوهها یا سبزیجات دیگر استفاده نشده است.
خیلیها این نظر محمود احمدینژاد را به طنز گرفتند اما ما میدانیم که آنها که این تعبیر بلیغ و تشبیه زیبا را به تمسخر میگیرند جیرهخواران اربابان استکباری خویشند. وگرنه کدام انسان ارزشی است که این تعبیر فلسفی، عمیق، پرمعنا و دقیق را در نیابد. نکات مهمی در این استعاره وزین نهفته است. مثلا چرا احمدی نژاد لنکرانی را به انگور یا موز یا شنبلیله تشبیه نکرد؟ خب نکته در همینجاست. هلو ، مخصوصا نوع انجیری اش یک میوه کاملا ضد استکباری است و شکل و شمایلش معلوم است که طی سالها مبارزه با مافیای قدرت و ثروت به این شکل در آمده و پَخت شده. اما در عوض انگور که یک میوه کاملن معلومالحال است و همگان میدانیم که این میوه عامل استکبار بوده و طی یک فرآیند ساده میتواند به نوشیدنیهای بیتربیتی تبدیل شود. یا موز که اصلن شکل و شمایلی کاملا غرب زده دارد و میوهای مخصوص سرمایه داران و ویژهخواران است. به طور کلی موز یک میوه مخصوص مافیای ثروت و قدرت است در عوض هلوانجیری یک میوه خاکی و فقیرانه است.

و اما شنبلیله؛ شاید در ظاهر همه فکر کنند که بد نبود اگر احمدینژاد لنکرانی را به شنبلیله تشبیه میکرد. چون ظاهرش مورد خاصی ندارد و حتی از هلو انجیر ارزانتر هم است. اما همه چیز که پول نیست. کسانی اینگونه فکر میکنند که انسانهای ساده لوحی هستند که با تحریک تلویزیونهای بیگانه به این نتیجه رسیدهاند. اگر خوب در این کلمه دقت کنید میبینید که صیهونیستها و آمریکاییها به کمک رسانههای تحت امرشان(یعنی تمام رسانههای جهان منهای شبکههای تلویزیون ایران و بعضی شبکههای رادیویی ایران و روزنامه کیهان و ایران و رسالت) خواستنهاند ترکیب بسیار مستهجن شنبلیله را در ایران جا بیندازند تا از طریق تهاجم فرهنگی نسل جوان این ملت را از درون تهی کنند. چرا که شما با یک نگاه ساده به شنبلیله در مییابید که این کلمه متشکل از دو کلمه «شنبه» و «لیله» است. کلمه «لیله» با یک تغییر کوچک به «لیلا» یا «لیلی» تبدیل میشود و معلوم میشود که دارد یک قراری چیزی با لیلی برای روز شنبه گذاشته میشود، تازه مکان قرار هم که سکرت است و اینجا بیان نشده و این به خودی خود مفهومی از تهاجم فرهنگی را میرساند. در حالت دیگر میتوانیم با تغییر کوچکی در کلمه شنبه به مفهوم بسیار بسیار بیادبی «شب» و «لیلی» هم برسیم! که به نظر ما با توجه به سابقه تهاجم فرهنگی از سوی استبکار بسیار قابل حدستر است. آنها فکر کردند که ما نمیفهمیم و نمیتوانیم به معنای عمیق کلمه مستهجن «شنبلیله» پی ببریم و اصرار داشتند که محمود احمدینژاد به جای کلمه «هلو» از «شنبلیله» استفاده کند.
حتمن با بررسیهای بالا شما هم به این نتیجه رسیدید که تعبیر احمدینژاد بسیار عالمانه بوده و «هلو» کلمهای است که راه هرگونه سوء استفاده را میبندد. در ضمن با توجه به توضیحات کاملا مشخص است که منظور ایشان از «هلو» نوع «هلوانجیری»اش بوده است. چون اصولا قیافهاش میخورد که در تضاد با منافع مافیای قدرت و ثروت باشد.
بیربط نوشت: قبل از آمدن این رمضان میخواستم بنویسم در موردش، فرصت نشد. بعدن فرصت زیاد است. فعلن همینقدر که رمضانی که منتظرش بودم آمد. دعایمان کنید.
بازتابها:
در وبسایت کلوپ ایرانیان، وبسایت بالاترین، وبسایت قطار ، وبسایت وزین آیطنز