تولد

به گمانم یک‌سال بزرگ شدم!‌ 9 بهمن 63 بود، بنا بر روایت‌های معتبر دور و بر ساعت 8 شب. هنوز دقیقا نمی‌دانم هدف از خلقتم چه بود و اگر خلق نمی‌شدم چه فرقی داشت! اما هر چه هست به خاطر همه چیزهایی که “خدا” به من داده از او تشکر می‌کنم و عاشقش هستم حالا می‌خواهد مخالف همه اصول روشنفکری باشد، باشد!
خیلی مایل نیستم تولدم را تبریک بگویند اینروزها، راستش دقیقا نمی‌دانم چرا…
“خدا” هدیه می‌دهی؟!
همچنان بی‌قرارم و تشنه آرامش

احتمال شکست تمامیت‌خواهان در پروژه حذف فردوسی‌پور

با توجه به موج حمایت وسیعی که در سطح وبلاگستان فارسی از عادل فردوسی‌پور صورت گرفته بود، پروژه اخلال در سیستم SMS برنامه 90 که توسط مخابرات صورت گرفت برگ دیگری را به سود عادل‌فردوسی‌پور رقم زد و باعث محبوبیت بیشتر عادل شده است. این موضوع ورق را کاملا به سود عادل و هوادارانش برگردانده و احتمال شکست تمامیت‌خواهان در پروژه حذف فردوسی‌پور نزدیک است. به نظر می‌رسد مسدود شدن SMS نود در برنامه دیشب یکی دیگر از ابزارهایی بود که رئیس‌فدراسیون فوتبال تهدید کرده بود که می‌تواند به وسیله آنها 90 را تحت فشار قرار دهد. اما در نهایت خود این موضوع باعث عظیم‌تر شدن موج حمایتی مردم شد.
هرچند که اگر فضای سیاسی کشور باز نشود این محبوبیت دیر یا زود برای عادل دردسرساز خواهد شد.
وبلاگ دلبستگی افتخار دارد که جز اولین گروه وبلاگهایی بود که توانست در راه‌اندازی جو حمایت از عادل با پُست: از برنامه 90 و عادل فردوسی‌پور دفاع کنیم ، نقش خود را ایفا کند، تنها در کمتر از 24 ساعت، ارجاع بیش از 200 کاربر “فقط” از طریق موتورهای جستجو به پست اخیر و همینطور بیش از 50 کامنت(اغلب در حمایت از برنامه 90) برای پست مذکور؛ نشانه حساسیت مردم فوتبال‌دوست ایران به موضوع برنامه 90 است. من از تمام کسانی که به دعوت اینجانب احترام گذشته و با کامنت گذاشتن و یا لینک دادن این مطلب حمایت خود را از عادل‌فردوسی‌پور نشان دادند تشکر می‌کنم. در همین راستا طوماری برای حمایت از 90 و عادل ایجاد شده که با امضای آن می‌توان یک حرکت نمادین مثبت را انجام داد. یادمان باشد کار ما هنوز تمام نشده و باید تا وقتی که برنامه نود به روال عادی خود برنگشته(نه این جو گریه‌آوری که دیشب وجود داشت) این فضای حمایتی را ادامه دهیم.
به این علت که مسئولان رده بالا دوست ندارند به خاطر این موضوع هزینه زیادی پرداخت کنند، با علنی شدن و رسانه‌ای شدن این موضوع قطعا سر این قضیه کوتاه خواهند آمد و بیش از این در مقابل خواست مردم ایستادگی نمی‌کنند چون می‌دانند به تبع آن رای مردم را نیز در انتخابات از دست خواهند داد!‌ و این چیزی است که آنها به هیچ بهایی حاضر به از دست دادن آن نیستند.
در بعضی وبلاگها خواندم که دیشب محمد‌صالح‌علاء هنرمند توانا و مجری دوست‌داشتنی برنامه‌ی دو قدم مانده به صبح که از شبکه چهار سیما پخش می‌شود در هنگام خداحافظی، برنامه خویش را به عادل فردوسی‌پور تقدیم کرده است. این کار نمادین بسیار ارزشمند نه ‌تنها حمایت از عادل بود یک “نه”‌ بزرگ به تمامیت‌خواهان نیز بشمار می‌رفت که قصد دارند اندک صداهای آزاد داخل کشور را خفه کنند.
فقط در پایان یک آرزو و حسرت!
کاش مردم ایران در مقابل سیاست هم اینقدر حساس بودند آنگاه شاهد این‌همه عوام‌فریبی سیاسی نبودیم.
پی نوشت 3 بهمن: ‌سرعت کامنت‌هایی که برای دو پست اخیر من گذاشته می‌شود بسیار بیشتز از سرعت من برای چک کردن آن‌هاست. بطوریکه موفق نشده‌ام همه‌ی آنها را بخوانم! بالطبع فرصت پاسخگویی به کامنتها را هم ندارم. اگر به کامنتهای سوالی پاسخ نمی‌دهم بر من ببخشید. تاکنون در مدت 3 روز بیش از 140 کامنت در حمایت از عادل فردوسی‌پور چاپ شده است و بیشتر از 600 ارجاع تنها از طریق search کلمات “عادل فردوسی پور”‌ “برنامه 90″ و کلمات متشابه ارجاع به پست اول من داشته است.

از برنامه 90 و عادل فردوسی‌پور دفاع کنیم

مثل همیشه، خبر به همین سادگی اعلام می‌شود؛ تحريم برنامه‌ي تلويزيوني90 اعلام رسمي شد!
مخصوصا که در توضیح خبر می‌خوانیم که باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس دوربین 90 را تحریم کرده‌اند. این هم اندرفواید باشگاه‌های دولتی برای دولت!
البته با توجه به شخصیت مدیران مربیان و بازیکنان این دو تیم بعید بود که در صورت خصوصی بودن باشگاه‌ها هم اوضاع فرقی با آنچه پیش آمده می‌داشت.
آگاه باشید این مبارزه با اندک آزادی و انسانیت باقی‌مانده ماست. این مبارزه با تنها نهاد صدای آزاد ورزش ایران است. برنامه محبوب 90 اگر به اینجا رسیده که این‌همه طرفدار دارد به اینجا رسیده که همگان معتقدند بر روند پیشرفت فوتبال ایران تاثیر مثبت دارد، فقط و فقط به یک علت است.
صداقت، صراحت و نقد بی‌پروای مسئولان خطاکار.
کاملا واضح بود که عوام‌فریبان تاب حقیقت را ندارند و به مبارزه با 90 بر می‌خیزند. و این آخرین نهاد آزادی را هم فتح یا نابود می‌کنند! و حال که به خاطر حُسن وجود عادل‌فردوسی‌پور موفق به فتح آن نشده‌اند کمر به نابودی آن بسته‌اند.
مبرهن بود که پوپولیست‌ها فقط در صورت نبود رسانه‌های مستقل به اهدافشان می‌رسند پس این سانه‌ها یا باید با آنها باشند یا اصلا نباشند.
حالا آقایان عزمشان را جزم کرده‌اند که یا 90 را تسخیر کنند یا عادل را حذف کنند. اما مشکلی که برای آنها وجود دارد محبوبیت عادل فردسی‌پور است، عادل با صراحت و صداقت و علمی که دارد توانسته از بسیاری از قهرمانان پوشالی کشورمان محبوبیت بیشتری کسب کند و اگر مردم نخواهند آنها نمی‌توانند عادل را کنار بزنند. تا امروز عادل وظیفه‌اش را به نحو احسن انجام داد، از این به بعد نوبت ماست؛ نوبت همه آنهایی که ادعا دارند عادل را قبول دارند. نوبت آن است که پشت 90 و عادل بایستیم. به نظر من نیاز به یک موج اجتماعی قوی دارد تا بتوان در مقابل این خواسته تمامیت‌خواهان ایستادگی کرد. باور کنید اهمیت این موضوع کمتر از موضوع تغییر نام خلیج فارس نیست. هرکس رسانه‌ای دارد صدایی دارد که شنیده می‌شود باید طرفداری و حمایت خود را از برنامه 90 و شخص عادل‌ فردوسی‌پور نشان دهد این موضوع نه سیاسی است نه اجتماعی! نه خطری برای کسی دارد و نه دردسری! فقط کافی است حمایت خود را از عادل فردوسی‌پور نشان دهید، به هر نحو ممکن.
می‌توانید از طریق یاهو یا sms یا ایمیل یا پیام دادن در روزنامه‌های ورزشی و سیاسی؛ به دوستانتان و به مردم خبر دهید که کمر به قتل 90 بسته‌اند آنهم به گناه صداقت! گناهی که اینروزها تاوان سنگینی دارد.
مطمئن باشید اگر امروز از عادل دفاع نکنیم مجبوریم فردا فوتبال ایرانی را کثیف‌تر از آنچه که هست تحمل کنیم.
نیاز است همه آنهایی که دستی بر قلم و دستی بر ورزش دارند سکوت را بشکنند.
پینوشت 3 بهمن: ‌سرعت کامنت‌هایی که برای دو پست اخیر من گذاشته می‌شود بسیار بیشتز از سرعت من برای چک کردن آن‌هاست. بطوریکه موفق نشده‌ام همه‌ی آنها را بخوانم! بالطبع فرصت پاسخگویی به کامنتها را هم ندارم. اگر به کامنتهای سوالی پاسخ نمی‌دهم بر من ببخشید. تاکنون در مدت 3 روز بیش از 140 کامنت در حمایت از عادل فردوسی‌پور چاپ شده است و بیشتر از 600 ارجاع تنها از طریق search کلمات “عادل فردوسی پور”‌ “برنامه 90″ و کلمات متشابه ارجاع به پست اول من داشته است.
مطلب تحلیلی جدید وبلاگ‌دلبستگی در همین رابطه:
احتمال شکست تمامیت‌خواهان در پروژه حذف فردوسی‌پور نزدیک است

كربكندي :حذف برنامه نود فقط راه را براي متخلفين فوتبال بازتر مي‌كند
آذري: با محدود شدن برنامه اي كه حقيقت را مي گويد مخالفيم
حاج رضايي: در فوتبال آلوده حضور 90 اتفاق خجسته است
ذوالفقارنسب: فدراسيون به جاي تلويزيون كادر خودش را كنترل كند!

طومار اینترنتی حمایت از عادل فردوسی‌پور

نامه‌ای به خاتمی که شاید هرگز نخواند

سید عزیز نمی‌دانم چه تصمیمی گرفته‌ای، نمی‌دانم قرار است بیایی یا نه،‌ تا چند وقت پیش با خود می‌‌گفتم یعنی اگر خاتمی نیاید خیانت کرده است؟‌ و بعد از آن مدام در دل می‌گفت نه! او هم یک انسان است و حق دارد برای خودش و عقایدش آزادانه تصمیم بگیرد،‌ حتی تصمیم گرفته بودم بعد از آنکه در پیامی به ملت و تشکر از آنها نیامدنت را اعلام کردی(چون مطمئن بودم نخواهی آمد) مطلبی در حمایت از تو بنویسم و اعلام کنم به اندازه خودم هیچ دلگیری از تو ندارم،‌ چون تو هم مانند هرکس دیگری حق داری خود بودن را خودت انتخاب کنی. همانطور که میرحسین را که حاضر نشد در دوره قبل کاندیدا شود زیاد ملامت نکردند.
اما آقای خاتمییادت باشد، اکنون دیگر چند ماهِ پيش نیست. اوضاع خیلی فرق کرده و بزرگترین فرقش هم این است که کمتر از 4 ماه تا انتخابات زمان مانده. و این یعنی تنها کمتر از 4 ماه فرصت برای تبلیغ و معرفی چهره جدید وقت داریم، و تو خود بهتر می‌دانی که این یعنی شکست انتخابات.‌ یعنی 4 سال دیگر شرایط فعلی. و شاید این یعنی نا امیدی همیشگی. و شاید نابودی ایران.
پس سید عزیز از دست ما دلگیر نشو که اگر “اکنون” اعلام نیامدن کنی، هرگز تو را نبخشیم. دلگیر نشو اگر دیدی که بعد از سوزاندن تلاش بچه‌های ایران این موج قربان صدقه رفتن‌ها، به موج نقدهای گزنده تبدیل شود. و ناراحت نشو که اگر گفتیم “اشتباه دیر نیامدنت”، بزرگتر و نابخشودنی‌تر از اشتباه برگزار کردن انتخابات مجلس هفتم است.
باور کن و بدان که اگر اکنون نیایی و مردم را تنها بگذاری شاید دیگر اینقدر محبوب نباشی سید.
می‌دانم سخت است، حرف خوردن و حرف شنیدن سخت است، تحت فشار بودن سخت است، اما خودم شنیدم گفتی که حاضری جانت را برای ایران بگذاری پس بیا و جانانه در مقابل دشمنان آزادی بایست. هیچ نگران نباش اگر رسانه نداریم،‌هیچ نگران نباش اگر در این لحظات سخت نفس کشیدن کارگزاران را هم از ما گرفتند. قول می‌دهیم هریک از ما برای تو رسانه شویم هرچند سخت باشد کنایه شنیدن، اما همه اینها را نه به خاطرٍ تو که برای ایران تحمل می‌کنیم. هنوز صدای با بغض لیلاحاتمی درگوشم است که می‌گفت‌ “آقای خاتمی برای همه بچه‌هایی که دوست ندارند از ایران بروند بیا”
یکبار برای همیشه می‌گویم؛ آقای خاتمی یا محکمتر از همیشه بیا و نگدار اصلاحات دوباره بمیرد و یا به قول مسیح‌علی‌نژاد عزیز برای همیشه برو!

بازتاب نوشته در سايت كمپين دعوت از خاتمي
به خاتمی که شاید این نامه را نخواند
بازتاب نوشته در سايت ياري‌نیوز: از ما دلگیر نشو که اگر «اکنون» اعلام نیامدن کنی، هرگز تو را نبخشیم